|
Het stapelbed |
Een verhaal over Gido en Tien. En hun vader. Die het de hoogste tijd vindt om naar bed te gaan, voor zijn kroost. Zelf denkt dat daar natuurlijk heel anders over, ze waren namelijk net zo lekker aan het spelen. En ze zijn trouwens ook nog niet moe. Dus als ze dan uiteindelijk tóch in bed liggen, zoals dat gaat, kunnen ze zéker niet slapen. En terwijl vader zo zijn eigen gang gaat, verzinnen Gido en Tien samen een verhaal. Komen ze terecht in een land met een wrede koning, zoals je in sprookjesboeken wel ziet. Hun eigen sprookjesboek bijvoorbeeld. Een land waar niemand mag lachen, vindt Gido. Maar waar één dapper meisje tóch zingt, bedenkt Tien. Als dat maar goed afloopt. Maar dáár zijn ze het nog niet over eens.  
|
|
